جای خالی کاسترو در نقشه سیاسی جهان – رفیق فیدل از قدرت کناره گرفت
مطلب را به بالاترین بفرستید:
فیدل کاسترو، انقلابی بزرگ آمریکای لاتین پس از ۵۰ سال حکومت بر کوبا که همیشه در معرض برنامههای براندازی و ترور فیزیکی و شخصیتی از سوی اردوگاه غرب و بهویژه آمریکا بود و پس از یک دوره طولانی بیماری بالاخره اعلام کرد که میخواهد از قدرت کنارهگیری کند.
بدون شک شادمانترین کشور جهان از این اتفاق آمریکاست که طی این ۵۰ سال در فاصله ۹۰ مایلی خود از سوی کوبا احساس تهدید میکرد و بیشترین تلاش و سرمایهگذاری را برای براندازی نظام آن انجام داد و ناکام ماند. اگر چه در طول همه این سالها تبلیغات رسانهای غرب بر این خط مانور بود که حیات کوبا در چنین فاصله کمی از آمریکا در گرو حمایتهای بلوک شرق و بهویژه اتحاد جماهیر شوروی است، ولی فروپاشی کشورهای چپ در بلوک شرق و پایداری کوبا بر اصول و آرمانهای سوسیالیزم نشان داد که این خط رسانهای تبلیغی بیش نیست و برقراری نظام سیاسی کوبا، بیش از حمایت خارجی، از یک مکانیزم داخلی بهره میبرد.
کوبا کشور ثروتمندی نیست و تنها صادرات آن، شکر، همیشه در گرو نوسانات سیاسی بوده، ولی با این حال کوبا از نظر سطح آموزش و بهداشت در صدر کشورهای جهان قرار دارد، پزشکی کوبا در همه جای جهان زبانزد است و استراتژی کوبا در سوادآموزی و ارتقای سطح بهداشت در همه جای جهان تدریس میشود. با این حال در طول همه این سالها انتقادات غرب نسبت به سطح دموکراسی در این کشور ادامه داشته است.
مایکل مور مستند ساز آمریکایی که فیلمهای انتقادی او شهرت جهانی یافته در سیکو آخرین فیلم خود که اخیرا بهنمایش درآمد، به انتقاد از سیستم درمان و بیمه پزشکی در آمریکا پرداخته و طی آن بخشی از توانمندیهای پزشکی و بهداشتی کشور کوبا را بهتصویر کشانده است.
نامهای که کاسترو برای اعلام کنارهگیری خود از قدرت بر روی سایت روزنامه گرانما ارگان حزب کمونیست کوبا قرار داده، بیشک از نوشتههای ماندگار در تاریخ رهبران جهان خواهد بود. در بخشهایی از این نامه آمده است:
… من دیگر قصد پذیرش سمت رییس شورای دولت و فرماندهی کل قوا را ندارم. تکرار میکنم من دیگر سمت رییس شورای دولت و فرماندهی کل قوا را نخواهم پذیرفت.
… همیشه آرزو داشتم که وظایفم را تا آخرین نفس انجام دهم. این تمام کاری است که میتوانم انجام دهم.
… اما پذیرفتن مسوولیتی که به تحرک و از خودگذشتگی بیشتری نسبت به آنچه من در توان دارم احتیاج دارد، خیانت به وجدانم است.
… این یک وضعیت دشوار برای من در ارتباط با دشمنی (آمریکا) است که تمام تلاش خود را بر خلاص شدن از شر من انجام داد و من نسبت به پذیرفتن آن بیمیل هستم. این دشمن بسیار قدرتمند است و به راحتی شکست نمیخورد. ولی ما توانستهایم که آن را برای مدت نیم قرن متوقف کنیم.
با کنارهگیری فیدل کاسترو، نسل آرمانخواهان جهان در آستانه از دست دادن یکی از بزرگترین نمادهای تاریخی خود هستند. فیدل کاسترو نزدیکترین یار چهگوارا بود، تنها نظام کمونیستی مبتنی بر جنگهای چریکی را در جهان بنیان گذاشت، دوست نزدیک گابریل گارسیا مارکزبود، کشورش مهد آرمانگرایان چپ بود، سخنرانیهایش بسیار طولانی و آتشین بود، همیشه در معرض خطر ترور قرار داشت که آخرین آن سال ۲۰۰۰ بود و رفتنش بیش از همه در دنیا جورج بوش را خوشحال کرد: »امیدوارم دوره انتقال کوبا بهیک نظام دموکراتیک و برگزاری انتخابات آزاد آغاز شود.« و این اظهار امیدواری در فرهنگ سیاسی غرب یعنی عدول از آرمانها.
فیدل کاسترو آخرین رهبر چپ انقلابی جهان است، بعد از او بقیه چپ هستند، اما انقلابی نیستند، چپگراییشان بیشتر از موضع پوپولیستی است، نمونه آن هوگو چاوز.
بهنوشته ایسنا: »رهبر کوبا در دوران حضورش در قدرت از چندین سو قصد، یک حملهی تحت حمایت سازمان سیا و یک بحران موشکی که جهان را تا آستانهی یک جنگ هستهیی پیش برد، جان سالم به در برد.
در این مدت ۱۰ دولت آمریکا روز کار آمدند که همگی سعی کردند وی را سرنگون کنند که مشهورترین اقدام آنها حمله ویرانگر “خلیج خوکها” در سال ۱۹۶۱ است.
وی یک روز قبل از این حمله که تحت پشتیبانی سازمان سیا انجام شد در ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ اعلام کرده بود که انقلاب وی انقلابی سوسیالیستی است.
کاستروی بیباک هم چنین در این دوران سربازان و منابع انقلابیون در آفریقا و آمریکای لاتین را تامین کرد و آمریکا نیز به تلافی این اقدامات، اقتصاد کوبا را تحت فشار قرار داد.
خصومتها بین کوبا و آمریکا در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۲ به اوج خود رسید؛ زمانیکه جان اف کندی، رییس جمهور وقت آمریکا اعلام کرد که موشکهای هستهیی شوروی سابق در کوبا قرار دارند.
پس از یک هفته دیپلماسی تنش زا بین دو کشور، نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی این تسلیحات را از کوبا خارج کرد.
فقدان کمک شوروی سابق به کوبا، این کشور را در بحران مالی فرو برد ولی اقتصاد این کشور به تدریج در اواخر دهه ۱۹۹۰ با صنعت توریسم بهبود یافت.«
فیدل کاسترو ۱۳ آگوست سال ۱۹۲۶ در خانواده کشاورزی که از اسپانیا مهاجرت کرده بودند بهدنیا آمد، سال ۱۹۵۰ در رشته حقوق فارغالتحصیل شد و مدت زمانی پس از آن اولین گروه چریکی خود را علیه باتیستا تشکیل داد، ولی در اولین عملیات دستگیر و به ۱۵ سال زندان محکوم شد. سال ۱۹۵۵ از زندان آزاد و به مکزیک تبعید شد. در آنجت همراه برادرش رائول و بعدا چهگوارا ارتش آزادیبخش را تشکیل دادند. سال ۱۹۵۹ کاسترو باتیستا را مجبور بهفرار کرد و بهاین ترتیب اولین نظام کمونیستی در جهان غرب تشکیل شد.
تعدادی از عکسها کاسترو در دورههای مختلف زندگی همراه با شرح فارسی
نوشته آرتور میلر درباره دیدار با کاسترو (بهزبان انگلیسی)
جایگاه و محبوبیت فیدل کاسترو در ایران – تحلیل بی بی سی
بهداشت و درمان در کوبای سوسیالیست – گزارش بی بی سی (آگوست ۲۰۰۶)
بهمن ۲۸م, ۱۳۸۷ در ۵:۳۴ ق.ظ
شبنم سلام بچه نشو دوستت دارم مثل مادام کوری. راستی عشق من روز والنتاین مبارک باد بر تو گلم. میبوسمت.