نشانه شناسی آقای شجریان برای نسل من
مطلب را به بالاترین بفرستید:
در عالم موسیقی ایران افراد بزرگی بودهاند و هستند که هرکدام بهفراخور رشته فعالیت و حوزه هنری خود شاهکارها آفریدهاند و رفتهاند و یا هنوز هستند.
میتوان فهرستی طولانی از آهنگسازان، نوازندگان و خوانندگان ایرانی در سه حوزه موسیقی سنتی، پاپ و غربی ارائه کرد و البته نیز فهرستی هم از نامهای ماندگار که هرگز شنیدن صدایشان آدمی را دلزده و خسته نمیکند.
این اعتراف اولیه را کردم تا اگر بگویم که آقای شجریان در این آسمان نام دیگری است متهم به نشناختن و یا قدرناشناسی نسبت بهبقیه ستارگان این آسمان نشوم.
اگر ما تعریف سندرز پرس را از نشانهشناسی بپذیریم که: «نشانه هر چیزی است که برای کسی، بهگونهای، چیز دیگری (گزارشگر، زمینه، موضوع) را به یاد آورد» شجریان دقیقا از همین زاویه است که اهمیت پیدا میکند، چون او بیش از آنکه بهعنوان یک خواننده مطرح باشد، یک نشانه است، نشان از مقطعی ویژه از تاریخ برای نسلی ویژه.
هر کدام از ما با آثار استاد شجریان زندگی کردهایم و هر اثر او مقطعی از زندگی پرفراز و نشیب این نسل را یادآوری میکند.
این بدیهیات را گفتم تا برسم بهیادداشتی که امروز درباره آقای شجریان خواندم و خیلی بهدلم نشست.
آقای محمدجواد شکری در وبلاگ خود با نام پرندهها مینویسد: «موسیقی برای من یعنی استاد محمد رضا شجریان، مقام شجریان در موسیقی و آواز ایرانی فقط با مقام حافظ در ادبیات ایران زمین قابل مقایسه است. نوشتن درباره استاد شجریان برای کسی که با تک تک اهنگهای استاد عشقبازی میکنه، کار سختیه، خیلی سخت! برای گوش دادن بهاستاد نیازی به بهونه غمگین بودن یا شاد بودن ندارم، در همه حال و در همه جا صدای جاودانه استاد برایم لذت بخشه. هرگز نمیتونم که از بین…. (لطفا بقیه را اینجا یخوانید)
ضمنا اگر گزارش هفتهنامه شهروند درباره همایون شجریان را نخواندهاید میتوانید فایل آن را از این آدرس دریافت کنید.